Kultura organizacji matrick Wdrożenia praca opole mapa kolorowa

Ciekawostki

Znani współcześni Egipcjanie


Ważną rolę w gospodarce Egiptu odgrywa Kanał Sueski łączący Morze Śródziemne z Morzem Czerwonym. Przepływają nim między innymi tankowce przewożące ropę naftową z krajów Bliskiego Wschodu do Europy.

Klimat

W Egipcie przeważa klimat skrajnie suchy zwrotnikowy. Roczna suma opadów na ogół nie przekracza kilkudziesięciu milimetrów. Z tego względu większość ludności zamieszkuje tereny w delcie i dolinie Nilu. Nad rzeką istnieje oaza nadrzeczna, której długość wynosi niecałe 3 tys. kilometrów. Od tysiącleci w Egipcie tworzono system sztucznego nawadniania, znacznie zwiększając powierzchnię gruntów uprawnych. System nawadniający rozbudowano w 1970 roku, gdy w Asuanie zbudowano zaporę wodną, sztuczny zbiornik i elektrownię wodną.

W egipskim klimacie możliwe są nawet trzy zbiory plonów w ciągu roku. Najwięcej gruntów zajmuje uprawa bawełny – głównego produktu eksportowego. Z roślin spożywczych najważniejsze są: ryż, kukurydza, pszenica i sorgo (proso murzyńskie, rośliny trawiaste, z których otrzymuje się kaszę i mąkę). Uprawia się również trzcinę cukrową, palmę daktylową, drzewa cytrusowe i warzywa. Hodowla zwierząt odgrywa w Egipcie drugorzędną rolę ze względu na brak pastwisk, natomiast poławia się ryby[].

Kultura i sztuka

Religia

Egipt jest krajem muzułmańskim, z poważnym wpływem religii na codzienne życie mieszkańców. Muzułmanie, przeważnie sunnici, stanowią 90% ludności kraju; pozostałe 10% to chrześcijanie, z czego 9% koptowie. Państwowe i kościelne dane liczbowe różnią się jednak znacznie.

W Egipcie znajduje się też wiele stanowisk archeologicznych, z których większa część jest otwarta dla zwiedzających.

W Aleksandrii znajduje się Bibliotheca Alexandrina, a wokół wybrzeża Morza Śródziemnego liczne podwodne wraki statków z okresu II wojny światowej.

3300 p.n.e.:

Muzułmanie

2630 p.n.e.:

Nowoczesny kurort turystyczny Szarm el-Szejk na południowym krańcu Półwyspu Synaj jest szczególnie lubiany przez sympatyków nurkowania ze względu na liczne rafy koralowe. Jest to również punkt wypadowy na górę Synaj, gdzie Jahwe miał przekazać Mojżeszowi Dziesięć Przykazań oraz do prawosławnego Klasztoru św. Katarzyny, na skalistą pustynie Wyżyny Synajskiej, a także do Ziemi Świętej. Przy kurorcie znajduje się pierwszy egipski podwodny Park Narodowy Ras Muhammad. Wokół raf koralowych południowego Synaju, gdzie występuje ponad 250 różnych raf koralowych i 1000 gatunków ryb, w ciepłych wodach morskich spoczywają liczne wraki statków, które są chętnie odwiedzane przez nurków. W ostatnich latach wiele entuzjastów sportów podwodnych wybiera się również do położonego bardziej na północ Zatoki Akaby do Dahabu, Nuwajby i Taby.

Parlament: Zgromadzenie Narodowe – 454 miejsca

Etymologia

Staroegipska nazwa kraju oznacza „Czarny Ląd” i odnosi się do żyznych gruntów wzdłuż Nilu będących przeciwieństwem sąsiadującej z nimi pustyni, „Czerwonego Lądu”.

W przeszłości, po zwycięstwie Islamu w VII wieku, na terenie Egiptu dominowali Chrześcijanie. Istnieją przypuszczenia, że ewangelista Marek przybywał tutaj na misje już w ok 50 roku n.e..

W przeszłości w Aleksandrii powstała grecka Septuaginta, pierwsze tłumaczenie Starego Testamentu dokonane przez tamtejszych Żydów aleksandryjskich. Obecnie Egipt zamieszkuje jedynie ok. 200 Żydów. W związku z konfliktem w Kanale Sueskim w 1956 roku i z Wojną Sześciodniową z 1967 roku doszło do dużych przesiedleń Żydów. Od czasu, gdy w 1979 zostało zawarte Porozumienie Pokojowe między Egiptem a Izraelem, Żydzi w Egipcie stali się wolni od ograniczeń religijnych, jednakże tworzą oni już tylko prastarą mniejszość. W roku 1948 ich populacja wynosiła 75.000.

Turystyka, jako główna gałąź przemysłu, po napadach terrorystycznych na cele turystyczne w latach 90. XX i pierwszej dekadzie XXI w. (Luksor 1997, Synaj 2004, Szarm el-Szejk 2005, Dahab 2006) musiała uporać się z częściowo silnymi zniszczeniami. 23 lipca 2005 roku nieznani sprawcy podłożyli w trzech miejscach (licznie odwiedzane przez turystów miejsca kąpieliskowe w Szarm el Szejk na Półwyspie Synaj) w sumie 400 kilogramów materiałów wybuchowych. 64 ludzi zginęło i więcej niż 200 zostało rannych. Do zamachów obok Al-Kaidy przyznały się brygady Abdullaha Assamy, które także odnotowano jako odpowiedzialne za napady z października 2004 roku w Tabie. Nad bezpieczeństwem turystów czuwa specjalnie powołana w tym celu policja turystyczna, której funkcjonariusze znają główne języki obce (obowiązkowo angielski) i są przeszkoleni do niesienia im pomocy. Zorganizowane wycieczki do niektórych miejsc są obowiązkowo przez nich konwojowane lub przynajmniej towarzyszą im w autokarach. Okolice wszystkich atrakcji turystycznych, a także dworce i punkty kontrolne są strzeżone przez uzbrojone siły bezpieczeństwa, a agenci w cywilu kontrolują punkty handlowo-rozrywkowo-gastronomiczne.

Układ chronologiczny:

Turystyka

Turystyka jest głównym źródłem dochodu kraju. Szczególnie stare egipskie zabytki są magnesem przyciągającym zagranicznych gości. Obok Gizy i Kairu turyści chętnie odwiedzają Aleksandrię i Luksor, skąd między innymi można dotrzeć do Doliny Królów. Luksor jest także punktem startowym dla podróży przez Nil do Asuan. Z tego miejsca oferowane są także loty i wycieczki autokarowe do Abu Simbel na Pustyni Nubijskiej i innych obiektów sakralnych wokół Jeziora Nasera. Większość operatorów podróży oferuje lot wewnętrzny do Kairu i po zwiedzeniu Kairu, urlop wypoczynkowy i kąpiele w Hurghadzie lub Szarm el-Szejk nad Morzem Czerwonym.

Arabskie słowo Miṣr, obecna oficjalna nazwa kraju, ma pochodzenie semickie. Według pierwotnego asyryjskiego rodzaju pisma słowa Misir/Musur są spokrewnione z hebrajskim słowem מִצְרַיִם (Mitzráyim) oznaczającym kraj lub państwo. Początkowe wąskie znaczenie tego słowa rozumiane jako Egipt Dolny (Dolny Kraj), zostało rozszerzone na cały kraj (Górny i Dolny Egipt).

Gospodarka

Rolnictwo

Współczesne rolnictwo egipskie nie jest w stanie zaspokoić wewnętrznych potrzeb kraju ze względu na szybko rosnącą liczbę ludności. Pomimo to sektor rolniczy i przemysł przetwórstwa spożywczego są jednymi z lepiej rozwijających się gałęzi gospodarki w tym kraju.

Egipt jest najludniejszym krajem arabskim i trzecim pod względem liczby mieszkańców państwem Afryki. Średnia gęstość zaludnienia jest niewielka, a rozmieszczenie ludności bardzo nierównomierne. Większość kraju jest niemal bezludna, a gęstość zaludnienia na terenach rolniczych należy do największych na świecie. Kair, stolica kraju i największe miasto Afryki, wraz z sąsiadującymi miejscowościami liczy ponad 17 mln mieszkańców, co stanowi niemal 30% ludności państwa.

Niektóre miejscowości egipskie o znaczeniu historycznym:

2575 p.n.e.:

Geografia

Liczby

Długość granic: całkowita 2689 km (w tym: Strefa Gazy 11 km, Izrael 255 km, Libia 1150 km, Sudan 1273 km)

Święto narodowe: Rocznica Rewolucji, 23 lipca

Poprzednik
Królestwo Egiptu Okres w historii Egiptu
1953-1958 Następca
Zjednoczona Republika Arabska Poprzednik
Zjednoczona Republika Arabska Okres w historii Egiptu
od 1971 Następca
- Państwa Afryki Algieria  • Angola  • Benin  • Botswana  • Burkina Faso  • Burundi  • Czad  • Demokratyczna Republika Konga  • Dżibuti  • Egipt  • Erytrea  • Etiopia  • Gabon  • Gambia  • Ghana  • Gwinea  • Gwinea Bissau  • Gwinea Równikowa  • Kamerun  • Kenia  • Komory  • Kongo  • Lesotho  • Liberia  • Libia  • Madagaskar  • Malawi  • Mali  • Maroko  • Mauretania  • Mauritius  • Mozambik  • Namibia  • Niger  • Nigeria  • Republika Południowej Afryki  • Republika Środkowoafrykańska  • Republika Zielonego Przylądka  • Rwanda  • Senegal  • Seszele  • Sierra Leone  • Somalia  • Suazi  • Sudan  • Tanzania  • Togo  • Tunezja  • Uganda  • Wybrzeże Kości Słoniowej  • Wyspy Świętego Tomasza i Książęca  • Zambia  • Zimbabwe Terytoria zależne Brytyjskie Terytorium Oceanu Indyjskiego • Majotta • Reunion • Święta Helena Państwa nieuznawane na arenie międzynarodowej Sahara Zachodnia  • Somaliland Integralne części państw położonych poza Afryką Ceuta (część Hiszpanii) • Isla de Alborán (część Hiszpanii) • Isla del Perejil (część Hiszpanii) • Islas Chafarinas (część Hiszpanii) • Madera (część Portugalii) • Melilla (część Hiszpanii) • Peñón de Alhucemas (część Hiszpanii) • Peñón de Vélez de la Gomera (część Hiszpanii) • Sokotra (część Jemenu) • Wyspy Kanaryjskie (część Hiszpanii) • Wyspy Rozproszone (część Francuskich Terytoriów Południowych i Antarktycznych) • Wyspy Selvagens (część Portugalii) Dawne kolonie, protektoraty i terytoria zależne Wielkiej Brytanii Europa Wolne Państwo Irlandzkie  • Akrotiri  • Dhekelia  • Cypr  • Gibraltar  • Guernsey  • Jersey  • Wyspa Man  • Helgoland  • Zjednoczone Kraje Wysp Jońskich  • Malta  • Minorka Afryka Basuto  • Beczuana  • Brytyjska Afryka Zachodnia  • Gambia  • Sierra Leone  • Złote Wybrzeże  • Togo Brytyjskie  • Nigeria (Południowa Nigeria  • Północna Nigeria)  • Kamerun Brytyjski  • Brytyjska Afryka Wschodnia  • Uganda  • Tanganika  • Zanzibar  • Somali Brytyjskie  • Libia  • Egipt  • Sudan Anglo-Egipski  • Brytyjska Afryka Centralna  • Niasa  • Rodezja  • Rodezja Południowa  • Rodezja Północna  • Kolonia Przylądkowa  • Kolonia Rzeki Oranje  • Natal  • Transwal  • Związek Południowej Afryki  • Suazi  • Walvis Bay  • Afryka Południowo-Zachodnia  • Zululand Ameryka Północna Trzynaście kolonii New Hampshire  • Massachusetts Bay  • Rhode Island i Plantacje Providence  • Connecticut  • Nowy Jork  • New Jersey  • Pensylwania  • Delaware  • Maryland  • Wirginia  • Karolina Północna  • Karolina Południowa  • Georgia Kanada Prowincja Kanada  • Quebec  • Dolna Kanada  • Górna Kanada  • Nowa Szkocja  • Cape Breton  • Nowy Brunszwik  • Wyspa Księcia Edwarda  • Nowa Fundlandia  • Labrador  • Terytorium Północno-Zachodnie  • Ziemia Ruperta  • Kolumbia Brytyjska  • Terytorium Stikine  • Vancouver Ameryka Łacińska i Karaiby Antigua i Barbuda  • Bahamy  • Barbados  • Honduras Brytyjski  • Brytyjskie Wyspy Dziewicze  • Kajmany  • Dominika  • Grenada  • Jamajka  • Brytyjskie Wyspy Podwietrzne  • Brytyjskie Wyspy Zawietrzne  • Montserrat  • Wybrzeże Moskitów  • Saint Christopher-Nevis-Anguilla  • Saint Lucia  • Saint Vincent i Grenadyny  • Trynidad i Tobago  • Turks i Caicos  • Federacja Indii Zachodnich  • Gujana Brytyjska Antarktyda i Ocean Atlantycki Brytyjskie Terytorium Antarktyczne  • Bermudy  • Falklandy  • Święta Helena  • Wyspa Wniebowstąpienia  • Tristan da Cunha  • Georgia Południowa i Sandwich Południowy Azja Aden  • Protektorat Adeński  • Oman Traktatowy  • Oman  • Katar  • Bahrajn  • Palestyna  • Irak  • Kuwejt  • Afganistan  • Indie Brytyjskie  • Hongkong  • Straits Settlements  • Związek Malajski  • Borneo Północne  • Sarawak  • Brunei  • Singapur  • Weihai Ocean Indyjski Andamany  • Nikobary  • Wyspy Ashmore i Cartiera  • Brytyjskie Terytorium Oceanu Indyjskiego  • Cejlon  • Wyspa Bożego Narodzenia  • Wyspy Kokosowe  • Wyspy Heard i McDonalda  • Malediwy  • Mauritius  • Seszele Australia i Oceania Australia Nowa Południowa Walia  • Australia Południowa  • Queensland  • Wiktoria  • Kolonia Rzeki Swan  • Australia Zachodnia  • Ziemia van Diemena  • Tasmania Oceania Nowa Gwinea Brytyjska  • Brytyjskie Terytoria Zachodniego Pacyfiku  • Wyspy Salomona  • Wyspy Cooka  • Fidżi  • Tonga  • Wyspy Gilberta  • Wyspy Lagunowe  • Nauru  • Nowe Hebrydy  • Nowa Zelandia  • Niue  • Pitcairn  • Samoa  • Hawaje  • Tokelau Imperium brytyjskie  • Brytyjskie terytoria zależne   Członkostwo w organizacjach międzynarodowych Unia Afrykańska Algieria • Angola • Benin • Botswana • Burkina Faso • Burundi • Czad • Demokratyczna Republika Konga • Dżibuti • Egipt • Erytrea • Etiopia • Gabon • Gambia • Ghana • Gwinea • Gwinea Bissau • Gwinea Równikowa • Kamerun • Kenia • Komory • Kongo • Lesotho • Liberia • Libia • Madagaskar • Malawi • Mali • Mauretania • Mauritius • Mozambik • Namibia • Niger • Nigeria • Republika Południowej Afryki • Republika Środkowoafrykańska • Republika Zielonego Przylądka • Rwanda • Sahara Zachodnia • Senegal • Seszele • Sierra Leone • Somalia • Suazi • Sudan • Tanzania • Togo • Tunezja • Uganda • Wybrzeże Kości Słoniowej • Wyspy Świętego Tomasza i Książęca • Zambia • Zimbabwe Liga Państw Arabskich Algieria • Arabia Saudyjska • Autonomia Palestyńska • Bahrajn • Dżibuti • Egipt • Irak • Jemen • Jordania • Katar • Komory • Kuwejt • Liban • Maroko • Mauretania • Oman • Somalia • Sudan • Syria • Tunezja • Zjednoczone Emiraty Arabskie Światowa Organizacja Handlu (WTO) Albania • Angola • Antigua i Barbuda • Arabia Saudyjska • Argentyna • Armenia • Australia • Bahrajn • Bangladesz • Barbados • Belize • Benin • Birma • Boliwia • Botswana • Brazylia • Brunei • Burkina Faso • Burundi • Chile • Chiny • Republika Chińska • Chorwacja • Czad • Demokratyczna Republika Konga • Dominika • Dominikana • Dżibuti • Egipt • Ekwador • Fidżi • Filipiny • Gabon • Gambia • Ghana • Grenada • Gruzja • Gujana • Gwatemala • Gwinea • Gwinea Bissau • Haiti • Honduras • Hongkong • Indie • Indonezja • Islandia • Izrael • Jamajka • Japonia • Jordania • Kambodża • Kamerun • Kanada • Katar • Kenia • Kirgistan • Kolumbia • Kongo • Korea Południowa • Kostaryka • Kuba • Kuwejt • Lesotho • Liechtenstein • Macedonia • Madagaskar • Makau • Malawi • Malediwy • Malezja • Mali • Maroko • Mauretania • Mauritius • Meksyk • Mołdawia • Mongolia • Mozambik • Namibia • Nepal • Niger • Nigeria • Nikaragua • Norwegia • Nowa Zelandia • Oman • Pakistan • Panama • Papua-Nowa Gwinea • Paragwaj • Peru • Republika Południowej Afryki • Republika Środkowoafrykańska • Republika Zielonego Przylądka • Rwanda • Saint Kitts i Nevis • Saint Lucia • Saint Vincent i Grenadyny • Salwador • Senegal • Sierra Leone • Singapur • Sri Lanka • Stany Zjednoczone • Suazi • Surinam • Szwajcaria • Tanzania • Tajlandia • Togo • Tonga • Trynidad i Tobago • Tunezja • Turcja • Uganda • Ukraina • Urugwaj • Wenezuela • Wietnam • Wybrzeże Kości Słoniowej • Wyspy Salomona • Zambia • Zimbabwe • Zjednoczone Emiraty Arabskie • Wspólnota Europejska, w tym poszczególne kraje członkowskie: Austria • Belgia • Bułgaria • Cypr • Czechy • Dania • Estonia • Finlandia • Francja • Grecja • Hiszpania • Holandia • Irlandia • Litwa • Luksemburg • Łotwa • Malta • Niemcy • Polska • Portugalia • Rumunia • Słowacja • Słowenia • Szwecja • Węgry • Wielka Brytania • Włochy

Najwyższy punkt: Góra Świętej Katarzyny 2629 m n.p.m.

Żydzi

2640 p.n.e.:

Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z .
Należy w nim poprawić/wykonać działania: przypisy w szablony, .
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. جمهوريّة مصر العربيّة
Arabska Republika Egiptu Flaga Egiptu Godło Egiptu Hymn: Bilady, Bilady, Bilady Język urzędowy arabski Stolica Kair Ustrój polityczny republika Głowa państwa prezydent Hosni Mubarak Szef rządu premier. Ahmed Nazif Powierzchnia
 • całkowita
 • wody śródlądowe 29. na świecie
1 001 450 km²
6000 km² (0,6%) Liczba ludności (2008)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia
 • narodowości 15. na świecie
81 714 000[1]▲
82 osób/km²
Fellahowie, Koptowie PKB (2008)
 • całkowite 
 • na osobę
162,16 mld USD
2 161 USD PKB (PPP) (2008)
 • całkowite 
 • na osobę
442,64 mld USD
5 898 USD Jednostka monetarna funt egipski (EGP) Niepodległość od Wielkiej Brytanii
28 lutego 1922 Religia dominująca islam Strefa czasowa UTC +2 - zima
UTC+3 - lato Kod ISO 3166 EG Domena internetowa .eg Kod samochodowy ET Kod telefoniczny +20 1  Dane szacunkowe na lipiec 2008 roku, podane za CIA The World Factbook (ang.)

Egipt (arab. مصر Miṣr; dialekt egipski: Máṣr (/masˤɾ/); łac. Aegyptus, gr. Αίγυπτος Aígyptos), nazwa oficjalna Arabska Republika Egiptu (arab. جمهوريّة مصر العربيّة Dżumhurijjat Misr Al-Arabijja) – państwo położone w północno-wschodniej Afryce z półwyspem Synaj w zachodniej Azji. Egipt otoczony jest przez Morze Śródziemne na północy i Morze Czerwone na wschodzie; graniczy z Izraelem i Strefą Gazy na północnym wschodzie, Sudanem na południu i Libią na zachodzie.

Niektórzy królowie i królowe starożytnego Egiptu:

Z bogactw mineralnych Egiptu największe znaczenie mają ropa naftowa i fosforyty. Przemysł przetwórczy widoczny jest w miastach położonych w delcie Nilu, nad Kanałem Sueskim i w Helmanie. Najlepiej rozwinięty jest przemysł włókienniczy, dość dobrze – chemiczny, elektromaszynowy, petrochemiczny i skórzano-obuwniczy.

Nasza Mikser do celu - druk offsetowy druk offsetowy druk offsetowy - zilatoreste - detamotersa - Jak szybko zrobić dobry release by byl popularny w sieci. - Czy wiecie, że Neil Armstrong pierwszy stanął na księżycu? Neil :] - W tym roku polecamy ferie integracyjne w górach - przetargi Łódź - Sok z noni sok noni sok indian noni - baterie umywalkowe - panele kraków - bibinet.pl - kontrola dostępu - steven spielberg - program partnerski - semblogifa ustawy monitor iiyama download gdiplus.dll gry online układanie kostki granitowej schody drewniane plastikowe

Ludność

Ludność tworzą w ogromnej większości arabscy Egipcjanie – Fellahowie (99% populacji).W tym również blisko 7,5 mln Koptów, chrześcijan mieszkających w Egipcie na długo przed muzułmańskim podbojem przez Imperium Osmańskie. Koptowie stanowią niemal 10 proc. całej tamtejszej populacji. Ich cechą charakterystyczną jest wytatuowany - zazwyczaj na ręce - krzyż. Za założyciela wspólnoty uważa się św. Marka Ewangelistę. Na obszarze Pustyni Zachodniej występują plemiona Berberów, w dolinie górnego Nilu pojedyncze osady ludności negroidalnej.

Oazy zarówno te na Saharze, na Pustynii Libijskiej (Pustynia Zachodnie): Siwa, Fajum, Al-Bahrijja, Al-Bawiti, Ad-Dachila, Al-Farafira, Charga oraz te na Synaju: Wadi Fajran, Ajn Hudra czy Ajn Musa są również otwarte dla turystów.

Historia

Tereny w dolinie i delcie Nilu są kolebką cywilizacji starożytnego Egiptu.

Chrześcijanie

Partie polityczne: Partia Narodowo-Demokratyczna, Postępowa Partia Jedności, Socjalistyczna Partia Liberalna

Konstytucja: z 11 września 1971

6000 p.n.e:

Ważne miasta: Kair, Aleksandria, Luksor, Asuan, Asjut, Al-Mahalla al-Kubra, Giza, Port Said, Szubra al-Chajma, Suez, Fajum

Współczynnik urbanizacji: 42% (2003)

3050 p.n.e.:

Kalendarium

System prawny: oparty na prawie anglosaskim, prawie islamskim i kodeksie napoleońskim; sądowniczy organ rewizyjny – Sąd Najwyższy i Rada Stanu (nadzoruje słuszność decyzji administracyjnych); Egipt zaakceptował z zastrzeżeniami zwierzchnictwo Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości

2600 p.n.e.:

Naukowcy

Długość wybrzeża: 2450 km

Konstytucja Egiptu czyni z islamu religię państwową. Gwarantuje wprawdzie wszystkim obywatelom wolność wyznania, jednakże w praktyce jest ona dramatycznie ograniczona. Na dowodach osobistych umieszczana jest informacja o przynależności religijnej, przy czym dozwolony jest wybór między trzema oficjalnie uznanymi religiami: Islamem, Chrześcijaństwem i Judaizmem. Wyznawcy innych religii nie uzyskują dowodów osobistych, co oznacza rezygnację z praw. To samo dotyczy Muzułmanów, którzy przeszli na Chrześcijaństwo.

Ze względu na wzrastające zainteresowanie turystyką nurkową udostępniono także miejscowości na południe od Hurghady wzdłuż zachodniego wybrzeża Morza Czerwonego: Safadża, Al-Kusajma i Marsa Alam, jak także Bir Szalatin. Przewiduje się, że niebawem otworzy się granica do trójkąta Hala’ib. 30 km od granicy z Sudanem, 20-25 km w głąb kraju znajduje się Park Narodowy, który stanowi nowy magnes dla turystów. Te ośrodki turystyczne stanowią również miejsca wypadowe na Pustynie Wschodnią i góry Atbaj.

Scharia jest głównym źródłem ustawodawstwa. Z jednej strony wykładnia islamu jest w Egipcie przeważnie nowoczesna i postępowa, w szczególności przez prowadzony w muzułmańskim świecie Uniwersytet Al-Azhar. Z drugiej strony Egipt jest od wieków, obok Arabii Saudyjskiej, centrum islamskiego feudalizmu.

Wszystkie te kurorty turystyczne położone są na Riwierze Morza Czerwonego.

Podział administracyjny

Egipt podzielony jest na 27 muhafaz. Prowincje dzielą się dalej na okręgi, wsie i miasta.

W miastach zamieszkuje około 47% ludności. Przyrost naturalny w 2005 wyniósł 1,78%. Mężczyźni żyją przeciętnie 68 lat a kobiety 74 lata (2005).

Najniższy punkt: Al-Kattara 134 m p.p.m.

5000 p.n.e.:

Przemysł

Dobrze rozwinięty jest przemysł chemiczny, szczególnie produkcja nawozów sztucznych, włókien syntetycznych, farmaceutyków, a także przemysł włókienniczy i odzieżowy, dający obecnie ok. 1/4 wartości ogólnej produkcji przemysłowej.

3500 p.n.e.:

4500 p.n.e.:

Ustrój polityczny

Ustrojem politycznym Egiptu jest republika prezydencka. Głową państwa jest prezydent Hosni Mubarak a szefem rządu premier Ahmed Nazif.

3000-2850 p.n.e.:

Nazwy europejskie Egypt, Ägypten, Égypte, Egitto itd. pochodzą z łacińskiego słowa Aegyptus i pierwotnie ze starogreckiego słowa Αίγυπτος (Aigyptos). Koptowie utrzymują, że są bezpośrednimi potomkami staroegipskiego społeczeństwa z czasów faraonów. Od ich imienia powstało greckie słowo aigyptos, które np. w języku niemieckim przekształciło się w słowo Ägypten. Według innych teorii słowo Aigyptos stanowi kontaminację egipskiego wyrażenia ḥwt-k3-ptḥ, co oznacza „Siedziba duszy Boga Ptah”, przy czym jest to także nawiązanie do świątyni Ptaha w Memphis.