hieroglifami Nomen – Meni egip. – Meni
Prenomen – Meni (Tablica z Abydos) egip. – Meni
Imię horusowe – Narmer egip. – Atakujący-Sum
Narmer (gr. Menes, Menas /u Diodora/, Mena, Meni, Min /u Herodota/, egip. Hr nar-mr) Józef Flawiusz nadał mu imię Minajas. Uważany za twórcę i założyciela państwa "Obydwu Krajów", czyli Górnego i Dolnego Egiptu oraz I dynastii, choć najnowsze badania stawiają go raczej jako ostatniego władcę dynastii "0".
Cierpiący Sum
Menes po objęciu władzy przyjął tronowe imię (Prenomen): Horus Narmer. Narmer oznaczało Cierpiący Sum. Złożył on w świątyni Horusa w Hierakonpolis paletę oraz maczugę ozdobione przedstawieniami upamiętniającymi prowadzoną przez niego wojnę. Stąd możemy się dowiedzieć, że toczył on walki przeciwko Delcie Nilu. Pokonał Północ i przyłączył Deltę do swojego kraju. Zdobienia na palecie wyobrażają go jako władcę zabijającego wroga w liczbie 6 000 mieszkańców Delty. Po drugiej stronie palety widać Horusa Narmera idącego ku polu masakry ze sztandarami, gdzie w dwóch rzędach leży 10 martwych ludzi z odciętymi głowami. Na maczudze upamiętniono władcę w momencie składania łupów: 120 000 jeńców, 400 000 byków, 1 422 000 kóz. Prawdopodobnie Horus Narmer za siedzibę obrał sobie miasto Tinis, z którego pochodził. Możliwe jest, że założył miasto Memfis. Jego następcą został Athot (Aha).
sarbinowo zakłady bukmacherskie Odzysk ciepła praca Sosnowiec tanie kredyty konsolidacyjno hipoteczneLata panowania
- 3150-3125 p.n.e. (Grimal)
- 3032-3000 p.n.e. (Kwiatkowski)
Prawdopodobnie pochodził z niezlokalizowanej dotychczas miejscowości Tinis w Górnym Egipcie. Miał się zasłużyć nie tylko zjednoczeniem kraju, ale również stworzeniem sieci kanałów irygacyjnych i założeniem miasta Memfis (nazwa późniejsza), w którym wzniósł świątynię lokalnego bóstwa, Ptaha. Pochowany w Umm el-Qaab w Abydos.
feuerfest tenji gresy szczoteczki elektryczne szkoła językowa dla firm krakówNiektórzy badacze uważają, że zjednoczenie Egiptu dokonało się przed panowaniem Narmera.
Poprzednik? Okres Tynicki
Narmer – I dynastia
3032–3000 p.n.e. Następca
Aha
Zobacz też
Bibliografia
- Kwiatkowski B. - „Poczet faraonów”, Iskry, Warszawa 2002, s. 31-44, 976 s., ISBN 83-207-1677-2